Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2
4 september 2016, de dag dat Anouk in de Sint-Nicolaaskerk is gedoopt.

“Ik heb écht de kracht van vergeving leren kennen”

Anouk had een geheime relatie met een getrouwde man

Toen het uitkwam, werd ze verguisd. Met de nek aangekeken door zijn vrouw en haar familie. Er vliegt zelfs een baksteen door de ruiten. Anouk had ruim twee jaar lang een geheime relatie met Sven* én raakte zwanger van hem. Jarenlang worstelt ze met een enorm schuldgevoel, maar God laat haar niet los: “Hij heeft mij de kracht van vergeving leren kennen.”

“Ik heb twee kinderen: Nathan en Sara. Sara is geboren uit mijn relatie met Sven. Nathan, de oudste, heeft een andere vader. Tijdens mijn relatie met Sven voelde het alsof Nathan in het licht stond, en ik in het donker. Ik las hem elke avond trouw Bijbelverhalen voor, maar werd zelf verscheurd tussen goed en kwaad. Ik had tenslotte een geheime relatie met een getrouwde man. Ik voelde me heel hypocriet en bad alleen voor anderen. Voor mezelf durfde ik niks te vragen.” Haar stemt trilt. “Maar ondanks mijn fouten, heeft God nooit zijn handen van me afgetrokken. Juist doordat ik de Bijbelverhalen aan mijn zoon vertelde, was ik altijd maar één stap verwijderd van het Licht. Van Zijn onvoorwaardelijke liefde.”

Jeugdvrienden

Anouk leert Sven in haar tienerjaren kennen. “Hij was een vriend van vrienden van me. In het begin zagen we elkaar niet heel intensief. We waren gewoon vrienden. Wél konden we het altijd heel goed met elkaar vinden. Vanuit die vriendschap is het uitgegroeid tot zijn buitenechtelijke relatie.”

Dát was het moment dat ik echt wroeging kreeg

Tijdens hun relatie komt Anouk ook bij Sven thuis. “Voordat ik een relatie met hem kreeg, kende ik zijn vrouw nog niet. Maar toen ik bij hem thuis kwam, leerde ik ook zijn vrouw kennen. Dat was het moment dat ik echt wroeging kreeg. Ik zag zijn gezin en hoe het gezinsleven eraan toeging. Ik voelde me een verrader… Dit soort dingen kun je een andere vrouw niet aandoen.”

Zwanger

Als zijn vrouw iets vermoedt, hebben Sven en Anouk maandenlang geen contact. Tot die ene avond, eind 2011. Anouk besluit nog één keer met Sven af te spreken om hun gezamenlijke verleden af te sluiten. “Het was een serieus gesprek. Ik vertelde hem dat ik afscheid had genomen van mijn oude leven en verder wilde. Maar juist op die avond is onze dochter Sara verwekt…”

Op dat moment wist ik: 'Ik kies voor het leven!'

Ongeloof

In eerste instantie kan Anouk niet geloven dat ze zwanger is. “Ik voelde me al een poos niet lekker. Zelf dacht ik aan nierstenen. Tot ik op een nacht badend in het zweet wakker werd en dacht: ‘Ik ben zwanger!’” Een zwangerschapstest bevestigt haar bange vermoeden. “Ik was in shock: van die ene keer was ik zwanger geraakt. Twee dagen later had ik de eerste echo. Ik was al acht weken zwanger! Vóór die echo overwoog ik abortus, maar toen ik haar zag op de echo, compleet met armpjes en beentjes....Op dat moment wist ik: ik kies voor het leven!"

Het geboortekaartje van Sara.

Onvoorwaardelijke steun

"Toen het uitkwam, werd ik door sommige mensen met de grond gelijk gemaakt. De man werd vergeven, ik was de slechterik. Zijn vrouw heeft zelfs een steen door de voordeur gegooid. Wat ik overigens verdiende", voegt ze eraan toe. Anouk krijgt wél steun uit haar eigen vriendenkring. "Mijn vriendinnen steunden me onvoorwaardelijk. Vanwege een hartafwijking is het niet verstandig om nogmaals zwanger te raken, dus ik wist dat dit mijn laatste zwangerschap zou zijn. Ik heb de hele zwangerschap gestraald, ondanks de omstandigheden. Ook ervoer ik juist toen de kracht van Gods onvoorwaardelijke liefde. Ik had een verschrikkelijke zonde begaan en kreeg er het mooiste geschenk van de wereld voor terug. Sara is zo goed en puur! Ze huppelt door het leven. Aan alles merk je dat ze hier zo graag wil zijn."

Schuldig

Toch blijft Anouk jaren worstelen met een groot schuldgevoel. “Ik kon mezelf niet vergeven. Altijd verontschuldigde ik me: ik ben slecht en had het nooit moeten doen. Achteraf gezien heb ik me ergens in mee laten sleuren. Ik was niet zelfverzekerd genoeg om nee te zeggen."

Op dat moment viel alles van me af

De geestelijke bevrijding komt op een grauwe dag, na het biechten in de kerk. “Ik volgde twee jaar lang wekelijks bijbelstudie en wilde me laten dopen. Tijdens het biechten vertelde ik dat ik zóveel spijt had. Het was een mooi gesprek, maar de verlichting waar ik op hoopte, ervoer ik niet. Verdoofd fietste ik naar huis.

Zonder dat ik het doorhad, raakte ik tijdens het fietsen weer in gesprek met God. Het voelde alsof we toen pas echt met elkaar praatten. Tijdens dat fietstochtje ging de zon letterlijk schijnen, alsof ‘ie alleen voor mij scheen. Alles viel van me af. God zei: ‘Je hebt genoeg boetedoening gedaan, je bent vergeven!’ Doordat ik oprecht spijt heb van wat ik heb gedaan, heb ik écht de kracht van vergeving leren kennen. God weet wat er in je hart speelt en laat je nooit los. Wat je ook doet.”

De wereld mooier maken

Door wat Anouk heeft meegemaakt, is ze vastbesloten om elke dag iets goeds te doen. “God is liefde en dat moet je verspreiden. Elke dag kun je iets aardigs doen voor iemand anders. De wereld heeft heel hard liefde en steun nodig”, vindt ze. Dat geeft ze praktisch handen en voeten door haar creativiteit in te zetten. “Vorig jaar kwam ik ergens online een artikel tegen van iemand die kopjes en schoteltjes aan anderen weggaf. Dat vond ik zo’n leuk idee! Dus ben ik overal kopjes en schoteltjes gaan verzamelen. Daar heb ik mooie Psalmen uit de Bijbel bij gezocht.”

De kop & schotels die Anouk vorig jaar als cadeau weggaf.
De vilten hartjes met een bemoedigende tekst.

Hier op aarde zijn we de stem van Jezus

Zo bezorgde ze afgelopen Kerst 28 mensen een mooi cadeau én bemoediging. “Soms zeiden mensen: ‘Deze woorden waren precies wat ik nodig had.’ Op zo’n moment ben ik zo dankbaar!” Ook ben ik afgelopen vastentijd bezig geweest met het maken van vilten hartjes om weg te geven. Door mijn ziekte ben ik afgekeurd om te werken en ik ben alleenstaand, maar dat houdt me niet tegen om me zoveel mogelijk voor anderen in te zetten. Hoe weinig je ook hebt, je kunt altijd iéts doen. Hier op aarde zijn we tenslotte de stem van Jezus.”

 

Een band opbouwen

En Sven? “Die heb ik de afgelopen 5,5 jaar niet meer gezien. Elk jaar rond Sara’s verjaardag stuur ik hem een berichtje en foto’s van haar. Ik hoop dat ze ooit een band met hem opbouwt, maar zover is het nu nog niet. Ik weet dat hij inmiddels gescheiden is van zijn toenmalige vrouw. Ondanks dat ik nog heel veel van hem houd, gun ik hem een nieuwe liefde in zijn leven. Ik hoop oprecht dat hij weer gelukkig wordt.”

* Om privacyredenen zijn de namen Sven, Nathan en Sara gefingeerd.

 

Auteur: Janet Freriks

Reacties