Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Priester met de voeten in de klei

Wim de Bekker is 90 jaar, maar leert nog elke dag. Hij zet zich in voor dak- en thuislozen. Voor hem is dat waar het geloof over gaat: er zijn voor de ander. “Ik geloof dat het mijn missie is om er voor anderen te zijn. Op deze manier heeft mijn geloof zin.”  

In 1998 start Wim met een aantal anderen een dak- en thuislozen project in Den Bosch, vrijdagmiddag op straat. “Tegenwoordig heb je talloze projecten. Maar onze insteek is anders. Ons project heeft geen maatschappelijke insteek, maar een pastorale: het gaat niet om aantallen of resultaat. Bovendien: ik wil geen oordeel vellen, maar een aantal dingen bieden die volgens mij alles met pastoraat te maken hebben: openheid, nabijheid, aandacht.“

Pastoraal uitzendbureau

Het pastoraal uitzendbureau wordt opgericht. “Maar doordat de gemeente Den Bosch zich er steeds meer mee ging bemoeien en subsidie belangrijker werd, is het steeds meer gegaan om productie: mensen moeten zich zinvol voelen, dus de productie moet omhoog.” Volgens Wim komt hierdoor het belangrijke pastorale gedeelte in het gedrang. “Het is nu gewoon een maatschappelijk project geworden. Maar met een vaste groep ben ik doorgegaan op mijn eigen manier. En de mannen in deze groep zijn er heel blij mee.”

Het werk is geen doel, maar een middel om de ontmoeting te bevorderen. “Onze mannen zijn heel gevoelig. Kom niet met leerstellige dingen aan van de kerk, maar kijk naar de medemens vanuit het geloof. Dat is wat ik geloof en ik merk dat het zin heeft om dit te doen. Onze mannen en vrijwilligers zorgen goed voor elkaar onderling. Zo komt er elke week wel iets aan de orde waar we echt wat van leren.”

Nooit te oud om te leren

Wim is 90, maar leert nog altijd veel van de ontmoetingen. “Ik wist bijvoorbeeld niet wat verslaving is. Niet écht in elk geval. Dat kan je onder woorden brengen aan de hand van literatuur, maar het heeft een diepe oorzaak. Het is de uitwerking van iets anders. Er is iets gebeurd. Het is een geheim van iemand zelf. Wat is er gebeurd, wat heb je gemist in je leven dat je tot deze keuzes komt.”

“Er spelen grote levensvragen in deze doelgroep. Het merendeel kampt met een verleden van verslaving en op straat leven. Nu zijn ze vrijwel clean en hebben een huis. Maar ze nemen hun verleden wel mee. Het zijn grote vragen als: Waarom leef ik? Waarom overkomt mij dit in de ene keer dat ik leef? In die pijn wil ik graag aandacht hebben voor hen. Dat is de hoogste vorm van spiritualiteit.”

Spiritualiteit

Wim heeft een flinke koerswijziging meegemaakt op het vlak van spiritualiteit. Vroeger richtte hij zich als priester vooral op bidden in afzondering. “Maar ik heb gaandeweg mijn leven ontdekt dat mijn spiritualiteit niet is dat ik in een klooster ga zitten. Mijn energie wordt opgeladen door de mensen in nood. Wat mij inspireert is dat die mensen zonder woorden een vraag stellen: Ken je me nog? Zie je mij? Die eigenlijke zorg, de echte aandacht, die krijg je niet in de afkick- en re-integratieklinieken.”

Reacties