Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Tussen angst en beven in het Groningse Appingedam

"Wij hebben hier toch niet om gevraagd?"

“Helaas hebben we geen goed nieuws, wel heel slecht nieuws. We voelen ons voor een vuurpeloton gezet met maar één uitweg: de NAM hun zin geven, ondanks dat ons dat ruim veertigduizend euro gaat kosten.”  

Dit mailden Bert en Annemiek Hoffman ons na de opnamen die we maakten naar aanleiding van de ernstige aardbevingsschade die zij aan hun huis hadden.   

Veilig

Toen Bert en Annemiek zich door de scheuren in hun huis niet meer veilig voelden, kon ook niemand hen die veiligheid garanderen. Wat zou er bij een volgende beving gebeuren? Daarom mochten ze van de Commissie Bijzondere Gevallen op kosten van de NAM een jaar lang een ander onderkomen huren. Ondertussen zou de NAM hun oude woning opkopen en konden ze op zoek gaan naar een nieuwe woning. Eind goed al goed? Nee. Zo gemakkelijk gaat het niet.  

Taxatie

Naast dat het emotioneel zwaar valt om hun fijne huis – waar zoveel herinneringen liggen en waar ze nog aan het verbouwen waren – achter te laten, zijn Bert en Annemiek en de NAM het niet eens over de opkoopsom van hun huis. De taxatie die Bert en Annemiek hebben laten uitvoeren verschilt ruim veertigduizend euro met die van de NAM. Bert: “Ik wil van de NAM gewoon weten waarop zij hun taxatie baseren.” Daar is echter geen tijd meer voor: het jaar bijstand van de Commissie Bijzondere Gevallen houdt per 1 mei op. Daarna is er geen vergoeding meer van de huur en geen zaakwaarnemer die hen ondersteunt in dit proces. Bert en Annemiek staan er dan alleen voor, terwijl er nog geen overeenkomst is bereikt.

Failliet

Hierdoor voelen Bert en Annemiek zich gedwongen om met het bod van de NAM akkoord te gaan. “Omdat we anders failliet gaan. De huur en de hypotheek en alle andere extra lasten ophoesten, dat houden wij nog geen half jaar vol. We hadden al ons spaargeld in dit huis gestopt en dat zijn we nu helemaal kwijt.” De frustratie hierover liep bij Bert enige tijd geleden al zo hoog op dat hij maandenlang overspannen thuis heeft gezeten. “Het onrecht dat ons werd aangedaan. Ik kon er niet tegen. Ik werd boos, kreeg woede-uitbarstingen en had mezelf niet meer goed in de hand.”

Inmiddels gaat het weer beter maar het vertrouwen in een rechtvaardige overheid is Bert kwijt. Hij voelt zich in de steek gelaten. “Wij hebben hier toch niet om gevraagd? Waarom lossen ze het dan niet netjes op?”

Toekomst

Toch hebben Bert en Annemiek naast alle ellende gelukkig ook iets om naar uit te kijken: hun derde kindje is op komst. En aan dat mooie vooruitzicht houden ze zich vast. “Ik zie dat echt als een geschenk van God.” Dus komt er weer een nieuw huis, en worden er straks weer nieuwe herinneringen gemaakt. En aardbevingen of niet, dat zal gewoon weer in de buurt van Appingedam zijn.

Met name hun kerk is voor Bert en Annemiek een warm bad, waar ze steun en troost halen. Hun dominee, Jitse van der Wal, is ook nog eens voorzitter van het aardbevingspastoraat. “We hebben een tijdje gekerkt in Veendam, waar we nu wonen, maar we misten onze eigen gemeente. Toen besloten we in ieder geval naar onze kerk terug te keren. En de eerste zondag dat we weer terug waren ontvingen de kerkleden ons met een luid applaus. Het is de warmte, de aandacht. Zo simpel.”  

Bert voegt er aan toe: “Weet je, ik begreep die mensen in Amerika nooit, van wie elk jaar hun huis wordt weggeblazen door de tornado’s. Dat ze daar toch blijven wonen. Nu begrijp ik ze wel.” 

In verschillende media is aandacht besteed aan de aardbevingen in Groningen. Zo stond het verhaal van Bert en Annemiek onlangs in het Reformatorisch Dagblad, startte de in Groningen geboren cabaretier Freek de Jonge een petitie en kwam de documentaire ‘Stille Beving’ uit. 

Reacties

Deel dit bericht