Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Wonen op het mooiste plekje van Nederland

Middenin Nederland daal je achter een parkeerplaats een heuvel af het bos in, je volgt twee kilometer een kronkelend pad langs het water, en je belandt op het mooiste plekje van Nederland. Daar wonen Riet en Evert Boeve al 60 jaar.

“Niemand wilde hier wonen,” begint Evert. “Maar wij vonden het prachtig hier. Je stapte echt een eeuw terug: we hadden geen water, gas, amper telefoon, bij storm was er altijd kortsluiting. We noemden het veredeld kamperen. De vroegere bewoners dronken het water uit de polder, maar wij haalden het uit het dorp. Dan hing je de jerrycans aan de fiets.”

De keuze om zo middenin de natuur te gaan wonen is logisch, volgens Riet. “Wij houden van de natuur en zijn natuurbeschermers. Met mijn vader ging ik als kind al mee op zoek naar nesten in Groet, dan gingen we in een schuilhut zitten en foto’s maken. En de duinen in, en kruiden drogen. Ik heb de natuur echt meegekregen van mijn vader. Ik ben dan ook analytisch botanicus van beroep geworden.“

Het is Gods hand, daar blijf je vanaf

De liefde tussen Evert en Riet bloeide vanzelf op. Evert: “Riet en ik werkten samen, we hadden dezelfde interesse, dan krijg je wat. Ik werkte als fotograaf en filmer en heb ook veel voor Natuurmonumenten gedaan. Mijn ene opa was stroper, die nam me mee om vogeltjes te vangen. Dan zag ik m de botjes afkluiven. Mijn andere opa liet me zien hoe een vlinder ging ontpoppen. Hij was zeer gelovig en zei: ‘het is Gods hand en daar blijf je van af.’ Dat vond ik mooier, daar ben ik natuurbeschermer van geworden.”

Het stel voelt zich aangetrokken door de natuur en gaat dan ook regelmatig kamperen. “Op IJsland waren we helemaal alleen, er was toen nog niet die ringweg,” vertelt Riet. “We waren overgeleverd aan de elementen, daar moet je maar in geloven en op vertrouwen. Maar we zijn nooit bang geweest, sowieso ben ik niet bang voor de natuur. Ik was als kind altijd in de duinen, ook alleen. Ik maakte er zelfs huiswerk, in een duinpannetje, tussen de broedende vogels. Alsof ik zo in hen opging.”

Ik maakte huiswerk tussen de broedende vogels

Evert: “Dat is geweldig in de natuur, dat je er in op kan gaan, ik verlang er naar. En het is zo: je beleeft dat met z’n tweeën, anders snap je elkaar ook niet. We doen dat samen. Happy voelen in de natuur had die oude visser die hier eerst woonde ook. Hij zat in de boot en ‘t begon te regenen, maar hij zei: ‘ach, het meeste valt er naast.’ Zo vergroeid was hij met de natuur. Hij dronk het water ook, met watervlooien, trok-ie zich niks van aan en is 90 geworden. Of hij zeefde het nog even door zijn gebruikte zakdoek."

Nog steeds trekken Evert en Riet er regelmatig op uit, met hun busje. Riet: “Je kunt er koffie en thee in zetten en in koken. Twee jaar geleden gingen we nog naar een camping in België. Die man daar zei: ‘Hoe oud bent u, dat kan toch helemaal niet in een tentje?’ Dan zeggen wij: ‘Wat kan niet!’ We sliepen altijd overal, ook op de bodem van de auto.”

Heerlijk door de duinen rossen met de scootmobiel

De laatste tijd gaat dat wat lastiger. “Evert loopt nu moeilijk. Die scootmobiel kan er in, en mijn fiets met motortje kan erin. Dit jaar zijn we nog naar Terschelling geweest, heerlijk door de duinen rossen met de scootmobiel. We hebben zo ook meerdagentochten gedaan in Frankrijk, dan voel je je zo vrij en een met de natuur.”

Evert: “Met deze korte dagen zit ik te popelen dat de zon weer omhoog gaat, dat is voor mij een soort hoop. Zonder hoop en zonder liefde houdt je het geen zestig jaar vol. Je hoopt dat het licht weer terugkomt, dat ‘t allemaal weer opkomt, dat de blaadjes komen, dat spreekt het voor mij. Die expansie die loskomt, dan kom je zelf ook weer, dan ga je gloeien van binnen.”

Gerelateerde uitzendingen

Reacties