Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Het levensverhaal van je zoon als tatoeage

Dietrich van der Heijden tatoeëerde het totale leven van zijn zoon Wesley op zijn arm. Van de geboorte tot Wesley’s sterfdatum op 1 februari 2017.  Dietrich was baggeraar, maar kwam voor de verzorging van zijn zoon volledig aan wal. “Ik was gewend aan een open en vrij leven. Ik werd de verpleegkundige van mijn eigen kind. De hele dag thuis. Maar ik genoot van elke dag 100 procent.” 

Ruim vijf jaar ligt Wesley, als hij niet in het ziekenhuis lag, centraal in het midden van de huiskamer op Urk. Hij heeft het Vici-syndroom, waardoor hij erg zwak en vatbaar voor ziektes is. “Eigenlijk moest alles voor hem wijken, maar dat geeft niet. Als hij geluidjes maakte, werd ik blij.” 

Niet alleen Dietrich offert veel voor zijn zoon op: het hele gezin heeft veel voor Wesley over. “De kinderen zijn er ingegroeid. Ze waren 2, 3 en 4 toen we onze Wes kregen. Ze gaan er ieder op hun eigen manier mee om. Ons zustertje Aliyah mocht hem graag verzorgen of even boekje voorlezen op bed.”

Zelfs de hond zorgde een beetje voor Wesley. “Als hij weinig lucht kreeg, dan ging hij af. De eerste keer dat hij midden in de nacht ging blaffen werd ik witheet. Maar toen bleek Wes een maagbloeding te hebben. Hij is hier ook als pup gekomen, dus helemaal met Wes opgevoed.” 

Verandering  

Het leven van Wesley heeft Dietrich veranderd. “Vijf jaar geleden stond ik heel anders in het leven. Wat je meemaakt in het huis, in het ziekenhuis, dat verandert je.” Zijn vrouw Ingeborg herkent dit: “Hij staat  nu echt 24 uur per dag voor ons en mensen om ons heen klaar.” Dietrich gaat verder. “Mijn leven was gewoon heel erg gebaseerd op mezelf. Ik heb geleerd het leven bestaat niet uit ‘ik’. Het leven bestaat uit geven. Als je niet geeft, wat dan? De Here Jezus gaf ook alles.“

Tatoo

Dietrich besluit een tattoo te nemen en langzamerhand komt het hele levensverhaal van Wesley op zijn arm.  De geboortedatum, Wesley’s oog, een Bijbeltekst en vele andere symbolen vullen de arm van Dietrich. “We geloven dat Wes er puur is door gebed. Wij geloven dat hij een kind van het gebed is. Psalm 17:8 staat daarom ook op mijn arm getatoeëerd, een blij vooruitzicht wat ons streelt. Hij heeft het beter boven. Daar krijg hij het honderden malen beter dan wat wij hem kon geven.” 

Reacties

Deel dit bericht