Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Theaterlessen in Voorthuizen

“Er is genoeg te doen om je heen”

Gabrielle van de Beek (43) woont in Voorthuizen, maar voelt zich daar niet helemaal thuis. Ze is de dochter van zendeling Otto de Bruijne en ook zij krijgt het grote verlangen de zending in te gaan. Een aantal keer gaat ze samen met haar man naar een ontwikkelingsland, maar elke keer blijft het bij een kort bezoek. Nu omarmt ze Voorthuizen en probeert ze daar van nut te zijn. 

"Ik blijf een vreemde eend in de bijt hier in Voorthuizen. Mijn roots liggen niet hier, ik kom hier niet echt vandaan.” Dat verlangen naar het buitenland is waarschijnlijk ontstaan toen Gabrielle vanuit Ede op haar 11e met haar ouders naar Kenia trok. “Ik zag dat helemaal zitten. De periode dat we weg waren is de periode waarin heel veel ontstond. Het was een ontzettend fijne tijd.” 

Ik wil naar Afrika
Eenmaal terug in Nederland ontmoet Gabrielle haar huidige echtgenoot. Ze trouwen en gaan een aantal keer samen naar ontwikkelingslanden voor stage en werk. Het is Gabrielles droom ooit voor langere tijd terug te keren naar Afrika, maar dat is er nooit van gekomen. “Toen kwam ik in de knel. Mijn leven is internationaal en ik dacht: is dit het nou? Een straatje in Voorthuizen? In die periode moest ik Voorthuizen gaan omarmen. Mijn verlangen, mijn levensvisie was: hupsakee, we gaan de zending in. Maar dat gebeurde niet.”

Haar man zag het niet zitten. “We hadden een totaal ander leven. Als zendingskind leefde we van giften. Dat heb ik van jongs af aan meegekregen. Dat is bij hem anders. Hij is slagerszoon. En Ik dacht: ik word geen slagersvrouw.” Boos is Gabrielle er niet over. “Het was eerder verdriet bij mij. Ik weet nog dat ik de auto zat en toen zat ik nog midden in dat proces, ik realiseerde me: ik heb gewoon heimwee. En ik huilde, ik ging het toen pas echt zien. Ik was er heel erg mee bezig. Ik dacht als ik daar ben, dan ben ik gelukkig. Ik stond hier in de straat te janken.”

Voorthuizen leren omarmen
“Vanaf het moment dat de kinderen hier naar school gingen, werd Voorthuizen een rustpunt voor mij. Voorthuizen is mijn thuis geworden, mijn anker waar ik tot rust kom.” Het is nu afgesloten voor Gabrielle. “Een aantal jaar geleden was mijn man in Afrika om waterputten te graven en hij belde me vanaf een berg. Hij zei: ik ruik de geur van Afrika. Voor het eerst in mijn leven had ik niet het gevoel dat ik daar moest zijn. Voorthuizen was goed genoeg. Ik kwam er achter dat er genoeg te doen is om je heen en dat ik daar dankbaar voor mag zijn.”

Gabrielle heeft dat ook in haar werk gevonden. “Ik ben best een beetje creatief en als ZZP’er dat probeer ik op verschillende plekken in te zetten.” Zo geeft Gabrielle bijvoorbeeld ook theaterlessen. “Ik werd gevraagd om op het voortgezet onderwijs creatieve vakken te geven. Ik ontdekte dat dat ook echt mijn passie is: anderen in hun kracht zetten en te bemoedigen. Dat doe ik ook in de toneellessen die ik geef. Daar zijn we vorig jaar mee begonnen. Het is geweldig!” Ze geeft deze lessen aan kinderen uit groep 8. “Er zijn ook kinderen die je minder snel op een podium zet en zich moeilijk geven. Voor mij is het heel belangrijk dat het niet de perfecte theatergroep is die grootste dingen op het podium doet. “ 

Reacties

Thema's
Deel dit bericht