Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Hoe is het nu met.. Liesbeth en Darek uit Noordwijkerhout?

In september 2016 zien we hoe de bevlogen Liesbeth Bouwmeester voor iedereen in haar omgeving klaarstaat. Ze ontfermt zich vooral over de nieuwe inwoners van Nederland. Samen met een groep vrouwelijke statushouders versiert ze een praalwagen en al jaren is ze geïntegreerd in de Poolse gemeenschap in de bollenstreek.

Zo helpt Liesbeth de Poolse Darek op weg naar zelfstandigheid, door hem taalles te geven en door hem af en toe bij te staan in het opstarten van zijn eigen kapsalon. Tijdens de opnames van Geloof en een Hoop Liefde is de kapsalon nog niet open. Hoe staat het daar inmiddels mee? En heeft Liesbeth een nieuw ‘project’ gevonden om zich voor in te zetten?

Feesten op z’n Pools
“De opening was wel een beetje chaotisch hoor,” zegt Liesbeth met een kleine zucht. “Darek wilde graag open, terwijl het gewoon nog niet klaar was. Dus op het laatste moment was er weer iets mis met het warme water en tijdens de opening moesten de rolgordijnen nog worden opgehangen. Maar het was propvol. De eerste klant werd gratis geknipt en ’s avonds was er een echte Poolse party. Dat gaat een beetje zoals Nederlanders in de vroege jaren ’50 en ’60 feest vierden. Heel veel dansen, leuke muziek, gezelligheid, hapjes. Ook oude mensen dansen uren achter elkaar. Iedereen die in de buurt is, daar wordt mee gedanst."

Gouden greep
“Dareks kapsalon loopt als een trein. Niet een beetje, maar het loopt echt enorm goed. Het hele dorp komt hier naartoe voor een knipbeurt. En niet alleen Polen, ook Nederlanders. Omdat we niet zo goed wisten hoe het zou gaan lopen hebben we besloten ook in de avonden tot 8 uur open te zijn, zodat  mensen die werken dan langs kunnen komen. Dat bleek echt een gouden greep te zijn.” Liesbeth gaat nog geregeld een kopje koffie drinken bij Darek en voorziet hem af en toe nog van adviezen, maar eigenlijk is dat haast niet meer nodig. 

Taalles
Maar Liesbeth zit natuurlijk niet stil. Zo helpt ze op dit moment verschillende jonge statushouders met hun Nederlandse taal. Sommigen van hen ontmoet ze gewoon in de supermarkt, waar deze jongeren een bijbaantje hebben. Dat typeert Liesbeth, overal staan haar ogen en oren open voor anderen. “Ze zijn onwijs goed hoor, die jongens. Ze maken al vrijwel geen fouten meer in het Nederlands en ze stellen kritische vragen. Ze pikken de taal erg snel op, maar doen er dan ook echt keihard hun best voor.”

Liesbeth wordt na de uitzending nog wekenlang door iedereen aangesproken. “Ik kreeg veel reacties van mensen dat ze het zo leuk vinden om te zien hoe mensen hun best doen te integreren en hoe ze daarbij ook geholpen worden. Wat dat betreft gebeurt er ontzettend veel hier en zie ik overal om me heen dat mensen zich inzetten. Misschien ga ik binnenkort ook Engelse taalles geven en verder drink ik hier een daar een kopje koffie. Ook dat moet niet onderschat worden. Het is zo belangrijk dat statushouders eens iemand anders over de vloer krijgen dan andere statushouders en vluchtelingen.”

Reacties