Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Hoe Eduard alsnog Eveline werd

74 jaar gaat ze door het leven als Eduard. Dan krijgt ze bevestigd, wat ze eigenlijk al die tijd al wist: ze is een vrouw. Zonder angst voor de toekomst of spijt over het verleden stapt ze vier jaar geleden als Eveline haar nieuwe leven binnen. 

“Ik heb als kind altijd al vriendinnetjes gehad, in plaats van vriendjes. Daar kon ik het beste mee praten. Ik stond altijd bij de meisjes op het schoolplein. Toen ik 12 jaar was, zei mijn moeder: ‘Jij bent de dochter die ik nooit heb gehad’. Dus ja, mijn ouders hadden wel wat door. En nee, ik heb er nooit moeite mee gehad.”

Huwelijk
Toch ontmoet Eduard een meisje en dat wordt verkering. “Ik heb direct open kaart gespeeld. Ik zei dat ik vrouwelijke trekken had. Daarop moest mijn toekomstige vrouw wel even nadenken, maar we zijn toen toch getrouwd. En het was een goed huwelijk hoor.” Zo vindt Eduards vrouw het prima als Eduard af en toe Eveline is. “Als zij er maar geen last van had. En ze waste mijn jurken en panty’s. Ze gaf me de ruimte.”

Lichaam
Ze vervolgt: “Toen mijn vrouw overleden was, nu vier jaar geleden, zei de dokter: ‘Een man had niet zo kunnen zorgen voor haar’. Ik kan heel goed multitasken, weet je. De dokter zei: 'Ga nou eens naar het VU medisch centrum en laat je onderzoeken. Ik ben daar toen naartoe gegaan. Als vrouw. En ze zeiden al gelijk: ‘je bent een vrouw’.”

Toch heeft Eveline geen behoefte aan een operatie en dus is ze lichamelijk nog steeds een man. “Daar begin ik niet meer aan. Ik ben 78 jaar. Dat is ook te risicovol. Ik hoef ook niet zo nodig van mijn lichaam af.” Wat dat betreft kijkt Eveline ook niet met spijt terug. Ze heeft geen spijt van haar leven of dat ze niet eerder als Eveline door het leven is gegaan. Ook kijkt ze met liefde terug op haar huwelijk. “Ik zou het zo weer zo doen.”

Acceptatie
Eveline is heel open over het feit dat ze transgender is. En ze heeft nooit gevoeld dat ze werd buitengesloten of niet werd geaccepteerd. En dat terwijl ze toch in een christelijke omgeving woont. “Ik kom ook echt wel mensen tegen uit de zware gereformeerde hoek. Maar dan leg ik het gewoon uit. En men neemt het aan. Als ze maar weten wat het is.”

Zelf gelooft Eveline ook in God, maar ze brengt dat verder niet in verband met haar transgender-zijn. Ze voelt geen woede over waarom God haar zo gemaakt heeft. “Het is gewoon zo. Maak er wat van.” Eveline ziet haar leven evenwel bestuurd door God. “Maar dat ik niet lichamelijk als vrouw geboren ben, kan ik God niet verwijten. Die heeft daar niets mee te maken.”

Reacties

Deel dit bericht