Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Een Friese boerin op missie in Tanzania

"De Heilige Geest laat mij de mens zien”

Pytsje Kampen is jarenlang boerin in It Heideskip wanneer ze 20 jaar geleden haar hart verliest aan het Afrikaanse Tanzania. Als voorzitter van de Trijntje Beimers stichting zet zij zich al jaren lang in voor verschillende  missieposten in dit land. Een bijzonder gedreven vrouw die haar inspiratie haalt uit Jezus, de natuur en de kleine geluksmomenten in haar leven.

Melkfabriek Tanga Fresh
“In 1995 ging ik voor het eerst naar Tanzania. Met een groep boeren wilden we daar een melkfabriek opzetten. We gingen daar naartoe en ik liep door Afrika alsof ik er altijd al gewoond heb.” Die melkfabriek (Tanga Fresh) is er ook gekomen en loopt nu erg goed. De Friese boeren hebben zich teruggetrokken en de lokale bevolking runt nu de fabriek. Volgens Pytsje is dat vooral te danken aan de goede directeur. 

Kleding voor Kilangala
“Het ging wel altijd over de financiën. Ik wilde graag weer naar Tanzania, maar dan voor missiewerk. Ik had al een paar keer kleren gebracht voor de Kilangala mission en heb gewoon gevraagd of ik een keer mee mocht als ze weer naar Tanzania zouden gaan.” Wanneer Trijntje Beimers een keer terug is in Friesland ontmoet Pytsje haar. Ze vindt haar direct een bijzondere vrouw. Van het een komt het ander, Pytsje raakt verbonden aan deze missiepost en reist weer af naar Tanzania. In het begin is het nog wat spannend, ze was immers nooit zonder haar man op vakantie geweest. “Maar ik kon Afrika niet achterlaten. Ik dacht: dit is waar ik wil zijn, dit is mijn geaardheid.”

Trijntje Beimers stichting
Op de Kilangala missiepost werkt Trijntje Beimers. Een flinke vrouw noemt Pytsje haar. Trijntjes passie is evangeliseren en ze zet in Tanzania drie missieposten op. Daarnaast is ze verpleegkundige. In 2006 is Trijntje overleden, maar de Trijntje Beimers Stichting, waar Pytsje voorzitter van is, zet haar werk voort. “Ik raakte zo in vervoering van deze vrouw. We noemden haar de Moeder Teresa van Friesland. Mijn oudste zoon nam veel werk van mij over op de boerderij en ik kreeg de kans voorzitter te worden van de stichting.” Sindsdien is Pytsje dé drijvende kracht. Door middel van benefietavonden, nieuwsbrieven en mediaoptredens zamelt de stichting geld in om het werk te kunnen voortzetten.

Zeister Zendingsgenootschap
Inmiddels werkt de stichting samen met het Zeister Zendingsgenootschap. Pytsje is een bescheiden vrouw, maar zegt wel: “Ik was de aansteker, het vuur. Heel Friesland kent de stichting inmiddels, maar de penningmeester geeft aan dat het geld wel vooral uit deze omgeving komt. Sinds kort hebben we een leuke jonge vrouw erbij in de stichting. Daar zijn we heel blij mee, want wij zijn allemaal tegen de 70 inmiddels.” De Kilangala missiepost bestaat dit jaar 50 jaar. “Het plan is dat de mensen van daar hier naartoe komen. Sommige gemeenschappen geven al zoveel jaren geld, daar willen ze een dankwoord aan geven.”

Jezus als inspiratie
Hoewel Pytsje niet evangeliseert in Tanzania, is Jezus wel een grote inspirator voor haar. “Jezus deed zoveel mooie dingen op aarde. Hij vertelde niet alleen, maar deed vooral ook. Ga en doe, dat is voor mij een belangrijke boodschap. Niet dat ik grote dingen doe, maar ook in die kleine dingen kun je iets betekenen voor een ander.”

Worsteling
Sinds een tijdje gaat Pytsje niet meer naar de kerk. Elke zondag een preek aanhoren, daar kon zij niet meer mee uit de voeten. Na een lange worsteling heeft ze nu voor haar eigen manier van geloven gekozen. Het geloof in God is nog wel aanwezig in haar leven. Pytsje haalt haar moed ook uit boeken. Zo heeft ze veel gehad aan het boek ‘Innerlijke rust als weg naar God’ van de Franse schrijver Jacques Philippe. “Ik voel me altijd erg verbonden met het gevoel dat er meer is tussen hemel en aarde.”

Vrijheid in geloof
Pytsje is er ook van overtuigd dat God bij haar is wanneer ze haar werk in Tanzania doet. “Ik voel de openheid tussen mij en de mensen. Ik ontmoet zoveel mensen met liefde en hartelijkheid en dat ligt ook aan jezelf. Ik heb daarvoor ook de ruimte gekregen. Ik heb er oog voor gekregen naar de ander om te zien. De Heilige Geest laat mij de mens zien.” Pytsje geeft aan dat de vrijheid die zij nu ervaart in haar geloof haar juist meer inspiratie geeft. “Jezus is hier op aarde gestorven, maar heeft ons de Trooster nagelaten. Dat gevoel, dat er nu nog iets op aarde is, dat geeft mij de motivatie me in te zetten voor anderen.” 

Natuur
Hoewel de meningen daarover zullen verschillen, noemt Pytsje zichzelf niet sterk. “Ik ben een nuchtere Fries, maar wel gevoelig. In de natuur stroom ik over van vreugde. De wolken, de bloemen, het gras. Ik loop het liefst eindeloos alleen in de natuur. Dan wil ik niemand bij me hebben. Alles staat open: mijn ogen, oren, mijn reukorgaan.” Het één zijn met de natuur en een sober leven leiden trekt Pytsje aan in Tanzania. Bij terugkomst in Nederland heeft ze in het begin heel veel moeite om de luxe die we hier hebben te accepteren. “Door de jaren heen heb ik geleerd de knoppen om te zetten. Hier is hier en daar is daar.”

Enorme drive
“Ik móet er gewoon elke keer weer heen. Ik had ooit gelezen dat mannen kinderen ontmaagden om van hun aids af te zijn. Dat raakte me zo. Ik wil naar die kinderen, naar die schooltjes om te vertellen over aids. Misschien red ik maar één of twee kinderen, maar ik moet dit doen.” In alles merk je dat Pytsje een enorme drive voor het vrijwilligerswerk heeft. “Het is ook zo geweldig om tussen die mensen te leven. Je voelt de armoede, maar ook de blijdschap en de vreugde van iets simpels als een kopje thee.”

Meer informatie over de Trijntje Beimers Stichting

Bekijk hier een korte documentaire over de Trijntje Beimers Stichting (in het Fries)

 

Gerelateerde uitzendingen

Reacties

Deel dit bericht