Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

“We willen die vrouwen meegeven: ‘Jij bent geliefd!’

Als er een oproep voor vrijwilligers komt in ‘haar’ Noorderkerk, twijfelt ze geen moment. Inmiddels werkt de 53-jarige Loes Cornelissen alweer twee jaar voor Second Step, de tweedehands winkel van Scharlaken Koord die ex-prostituees helpt om hun leven weer op de rit te krijgen. “Ik hoop dat iedere vrouw haar weg weer gaat vinden.”

De Wallen, hartje Amsterdam. Als Loes een jaar of zestien is, loopt ze er regelmatig langs. “Voor mij hoorde dat gewoon bij Amsterdam”, herinnert ze zich. Maar dat gevoel verandert naarmate ze ouder wordt. “Toen realiseerde ik me wat voor leed er achter die ramen schuilgaat. Het duurt even voordat je dat gevoel toe wil laten”, vertelt Loes.

Gods Koninkrijk een stukje dichterbij
De keuze is dan ook snel gemaakt, als ze jaren later in haar kerk hoort dat het Scharlaken Koord vrijwilligers zoekt voor Second Step. “Second Step is een winkel met tweedehands kleding, maar heeft ook een atelier. Daar sorteren we netjes alle binnengekomen kleding en zorgen we ervoor dat het weer schoon in de rekken komt te hangen. Ook kunnen we kleding verstellen en vermaken." Maar dat is nog niet alles: ook voor lunch en high tea’s kun je in dit gezellige Amsterdamse pand terecht. “En dat allemaal voor een schappelijke prijs”, lacht Loes.

Het is duidelijk dat ze geniet van het werk dat ze doet. “Het Scharlaken Koord is natuurlijk een bekende christelijke hulpverleningsorganisatie voor vrouwen en meisjes in de prostitutie. Ik had één dag in de week vrij. Die dag wilde ik graag nuttig besteden. Voor mijn gevoel ben ik op deze plaats gezet, hier naartoe geleid. Ik wil die vrouwen laten weten dat ze geliefd zijn. Zo kunnen we samen Gods Koninkrijk een stukje dichterbij brengen.”

Begeleiden
Samen met Helma, Sjoukje, Ina en Annemarie vormt ze het team van vrijwilligers dat samen met een maatschappelijk werker op dinsdag de winkel en het atelier bestiert. Met hen begeleidt ze een groep van zes à zeven vrouwen, die op deze manier alle ruimte krijgt om letterlijk een volgende stap in hun leven te zetten. “Dat betekent dat ze niet meer in de prostitutie mogen werken. Heel belangrijk, des te meer omdat ze in een groep zitten. Als er ééntje toch blijft werken, is dat niet goed voor de vrouwen die er wel uit zijn gestapt. En geloof me, als iemand het toch doet, hebben de andere vrouwen het direct door!”

Uitweg
Wie die vrouwen dan zijn? “Dat is heel gevarieerd, de leeftijd schommelt zo tussen de 22 en 40. Nederlandse vrouwen, maar ook Marokkaans-Nederlands en Oost-Europees”, legt Loes uit. Wat hun culturele achtergrond ook is, vaak hebben ze één ding gemeen: de prostitutie was voor hen een uitweg. “De meesten hebben een hele vervelende jeugd gehad. Denk bijvoorbeeld aan gebroken gezinnen, of vrouwen die veel in pleeggezinnen hebben gezeten. En dan komen ze een charmante man tegen… Maar – hoe triest ook - sommigen van hen zijn ook slachtoffer van mensenhandel.”

Niet wegkijken
Als de vrouwen eenmaal de moedige stap hebben gezet om uit de prostitutie te stappen, zijn ze er nog niet. “Ze zijn vaak gewend aan dure tassen, parfum en luxe. Eenmaal bij ons moeten ze afkicken van die luxe en een uitkering aanvragen. Ook maken wij duidelijke afspraken met ze, zoals bijvoorbeeld op tijd komen. Een normaal, maar misschien in hun ogen een saai leven.” Loes merkt dat de meeste vrouwen vooral in het begin moeite hebben om zelf beslissingen te nemen. “In het begin doen wij dat vaak voor ze. Je merkt dat ze – logisch gezien hun achtergrond - dienstbaar zijn ingesteld. Ze willen het je graag naar de zin maken en zijn erg bezig met: ‘Wat wil je dat ik doe?’

Zelfvertrouwen
Om hun zelfvertrouwen een boost te geven, krijgen ze verschillende workshops: “Bijvoorbeeld: 'hoe maak ik een curriculum vitae' (CV), 'hoe geef ik complimentjes', maar ook 'hoe kleed ik me netjes?' Loes ziet dat het werk de vrouwen zichtbaar meer zelfvertrouwen geeft. “Ook merk je dat ze hier soms hun talenten ontdekken. Ik kan nog wel eens twijfelen: ‘wat zal ik vandaag aantrekken?’ Zij pakken altijd precies het juiste uit de rekken. Dat geeft ze een goed gevoel: ‘ik kan iets!”'

En dat is precies wat Scharlaken Koord wil bereiken.

“Die vrouwen laten merken dat ze gezién worden, dat is eigenlijk onze belangrijkste taak”, vertelt Loes. Dat is ook één van de beste lessen die Loes leerde van een collega, die ‘straatwerk’ doet en de prostituees achter de ramen bezoekt. “Vaak zijn we geneigd om weg te kijken als we er langs lopen. Dat moet je juist niet doen. Kijk ze in de ogen en glimlach even. Laat zien dat je ze ziet!”

Altijd blijven lachen
Maar lessen leert Loes niet alleen van collega’s, ook de ex-prostituees geven Loes nieuwe inzichten. “Ik leer echt heel veel van ze”, legt ze uit. “Sowieso zijn het hele leuke meiden. De liefde die wij ze geven, is echt wederzijds. Veel van hen hebben kinderen. Ze zijn daar zó gek op, al is het nog zo moeilijk om ze groot te brengen. Dat vind ik heel bijzonder. Ook leer ik dat je toch door moet gaan, hoe lastig het ook is. En dat je ondanks alles altijd kunt blijven lachen. Als er iets tegen zit in mijn eigen leven, denk ik vaak aan de moedige vrouwen hier.”

“God is geen Sinterklaas”
Op hun beurt vertellen Loes en de andere vrijwilligers de vrouwen over God. “We willen ze niet bekeren”, verduidelijkt Loes. Maar het geloof heeft wel een plek in het dagelijks reilen en zeilen bij Second Step. “We bidden bij het eten en we bidden ook elke ochtend voor we aan de slag gaan. Dan vragen we ons God door ons heen wil werken en danken we dat in Zijn dienst mogen zijn om dit werk te doen. Ook nemen we  concrete gebedspunten van de meiden mee – als die er zijn. We zeggen wel eens tegen ze: “God is geen Sinterklaas en je krijgt niet alles van onze lieve Heer, maar Hij hoort je wel als je bidt.”

Inmiddels zijn er ‘wel degelijk’ een paar vrouwen tot geloof gekomen. “Het is mooi om te zien hoe God doorleeft in die meiden”, zegt Loes trots. “Je geeft het voorbeeld, dan zorgt Hij wel dat mensen worden aangeraakt.”

Missie geslaagd?
Ex-prostituees die weer een normaal, stabiel bestaan opbouwen. Sommigen die zelfs tot geloof komen. Wanneer is de missie van Second Step eigenlijk geslaagd?

“Dat is het nooit”, zegt Loes resoluut. “Het is het oudste beroep van de wereld. Misschien lijkt het een druppel op de gloeiende plaat als je ziet wat er achter de ramen staat. Maar niet iedereen hoeft in Second Step te komen. Als de vrouwen maar weten dat er een weg is om er uit te komen. Gedreven door mijn geloof hoop ik dat iedere vrouw haar weg gaat vinden en op eigen benen gaat staan.”

 

Foto van links naar rechts: Helma, Loes, Sjoukje en Annemarie in het atelier van Second Step

Gerelateerde uitzendingen

Reacties