Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Verwondering, ondanks beperking

Ze is rolstoelafhankelijk en bijna blind, maar bij de pakken neerzitten is voor haar geen optie. Joyce Houtzagers houdt van schilderen en probeert zo de bewegingen die ze met haar lichaam niet kan maken toch vorm te geven op het doek. “Het is net alsof ik met schilderen alles wat in mij zit eindelijk naar buiten mag brengen.”  

“Van jongs af aan ben ik een doorzetter. Ik heb altijd al die drive in mij gehad. Ik was als kind heel positief ingesteld. Ik mocht niet rolschaatsen, want dat kon niet met reuma, maar ik zeurde net zo lang tot ik een paar kreeg. Na de eerste keer rolschaatsen had ik enorm last van mijn reuma; maar ik had het gedaan, ik kreeg het wel voor elkaar.”



Jeugdreuma
Joyce is gezond geboren, maar krijgt jeugdreuma. Deze ziekte tast langzaam haar lichaam aan, ook haar ogen. Ze wordt aan het ene oog blind, met het andere oog ziet ze nog maar voor 16%. Als kind kan ze lopen, maar dat wordt steeds beperkter. Joyce: “Mijn moeder had ook een enorme drive, sleepte mij overal mee naartoe. Ik hoorde dat iemand mij op een dag ‘gehandicapt’ noemde. Ik vroeg aan mijn moeder: ‘ben ik echt gehandicapt?’ Want ik vond het wel interessant om iets te hebben. Mijn moeder zei: ‘nee hoor, doe niet zo gek.’ Ik moest gewoon meedoen met iedereen.” Het maakt Joyce sterk, maar ze wordt ook heel hard voor zichzelf. “Alles moest kunnen, ik mocht niet huilen. Het heeft me een hele strijd gekost om daar uit te komen.” 

 

Door haar ziekte leert Joyce om niet af te gaan op het oordeel van mensen. Ze kiest steeds haar eigen weg en zoekt daarin ook de grenzen van haar kunnen op. “Ik wilde heel graag kinderen. Mensen zeiden: ‘dat kan niet, waar begin je aan’. Maar ik had het zo in mijn hoofd; een jongen en een meisje, voor mijn dertigste. En dat is ook gebeurd. Ik ben niet heel gelovig, maar er is een kracht – ik noem het ‘het universum’ – dat dit soort dingen regelt.”

Uitdelen
In het schilderen kan Joyce de innerlijke beweging goed kwijt. Ze wil haar werk ook graag delen. “Ik kan mensen daarin tot steun zijn, dat zeker. Ik kan mensen inspireren.  Mijn leven is een raar leven, dat niemand zich wenst. Om het waarde te geven wil ik wat ik maak, delen. Ik vind het mooi als mensen geraakt worden door wat zich afspeelt in mijn binnenwereld. Die is namelijk best onzichtbaar door mijn handicap. Dit zo laten zien maakt mij natuurlijk kwetsbaar, maar ik vind het mooi als mensen er iets bij voelen. Het geeft mij meer reden om te bestaan.”

 

Het schilderij van Joyce is te zien in de galerie aan de marikenstraat 38 in Nijmegen. Het wordt getoond op 15,16, 17 en 18 december, van 12.00 tot 17.00 uur. Joyce is zelf aanwezig in de galerie op zondag 18 december van 14.00 tot 17.00 uur. Voor meer informatie gaat u naar www.zevenzomers.nl  

Gerelateerde uitzendingen

Reacties