Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

“Iedereen is mijn kleding waardig”

Jarenlang heeft Dirkje een cadeauwinkel in het centrum van Oldebroek, maar verkopen blijkt niks voor haar te zijn. Ze geeft de spullen liever weg. Nu tovert zij één keer per week haar garage om tot een kleine, maar knusse winkel waar alles gratis is, voor mensen die het zelf niet rond kunnen krijgen.

Een winkel runnen leek Dirkje altijd al leuk. Maar als ze eenmaal met haar man aan een cadeauwinkel begint, blijkt dit geen succes te zijn. “Mensen de winkel in lokken en verleiden iets te kopen, dat past niet bij mij. Ik was helemaal geen ondernemer, ik gaf de spullen liever weg.” Het idee voor de weggeefwinkel ontstaat als Dirkje de zolder aan het opruimen is. Ze vindt het zonde om alle spullen weg te gooien en besluit een  open avond te houden, waarbij mensen mogen meenemen wat ze willen. En dat blijkt een groot succes. “Ik vond het zó leuk en zó gezellig. Ik denk dat daarmee het vlammetje is aangewakkerd.”

Armoede
De Weggeefwinkel is elke week één uur geopend en dan komen er twintig tot veertig mensen. De straat staat vol met auto’s. Dirkje heeft zich verbaasd over de armoede, sinds ze de winkel heeft. “Voordat ik de winkel had wist ik wel dat armoede bestond, maar je bent er niet mee bezig. Juist doordat ik dit doe besef ik: er zijn mensen in nood. Ook in Oldebroek.” Ze komt schrijnende situaties tegen: “Gezinnen die moeten rondkomen van een paar tientjes in de week; Ik zou niet weten hoe ik dat zou moeten doen in die situatie.” 

Pijn
Dat de weggeefwinkel maar één uur per week open is, dat heeft een vervelende reden. “Ik heb twee voeten die chronisch ontstoken zijn door hielspoor. Ik kan ze één of maximaal anderhalf uur per dag belasten en daarna heb ik de hele dag pijn. Natuurlijk baal ik ervan dat ik niet langer kan en dat ik daarna pijn heb, maar dat is het meer dan waard. Dit doe ik puur op adrenaline.” Ondanks de pijn zou Dirkje niet anders willen. “Nu zet ik me echt ergens voor in en dat geeft mij zoveel meer vreugde.”

Gul
Door de verhalen die ze van de bezoekers hoort heeft ze veel respect gekregen voor mensen die rondkomen met weinig budget. “Hoe gul ze zijn, dat heb ik mij nooit bedacht. Ik ga niet iedereen over een kam scheren, maar door de regel heen zijn mensen die het goed hebben vaak nog wat gieriger. Dat is wel mijn ervaring.” Waar een voedselbank de mensen screent op inkomen, is bij Dirkje juist iedereen welkom. “In sommige gevallen is het iemands eigen schuld dat ze in deze situatie zitten, maar dat doet er niet toe. Iedereen is mijn kleding waardig.” 

Reacties