Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

De wereld over voor je kind

Mirella Frenellin maakt in haar leven veel keuzes uit liefde voor haar kind. Haar zoon Jesus is spastisch en de behandelingen in de St. Maartenskliniek in Nijmegen zijn  beter dan in Venezuela, waar ze vandaan komen. Ze emigreren naar Nederland, Mirella geeft haar werk op en moet haar andere kinderen missen. Haar grootste droom is dat Jesus ooit zelfstandig zal kunnen zijn.

Mirella komt van Aruba, haar man Marco uit Venezuela. Ze zijn gelukkig met hun twee dochters als Mirella zwanger raakt van een tweeling. Het geluk is van korte duur, want na 28 weken komt de bevalling al op gang, en veel te snel worden de kinderen geboren. Er volgt een spannende tijd met veel onzekerheid. Na een paar weken overlijdt het meisje, tot groot verdriet van Mirella en Marcus. Hun zoontje Jesus haalt het wel, maar door zuurstofgebrek in zijn hersenen blijkt hij spastisch te zijn. “Ik kon het niet accepteren”, zegt Mirella. “We reisden de wereld over voor de beste behandeling voor Jesus.”

Het leven in Nederland
Met het hele gezin – dat inmiddels is uitgebreid met nog een klein meisje – vertrekken Mirella en Marcus naar Nijmegen. Daar staat de Sint Maartenskliniek, die bekend staat om de goede behandelingen voor mensen als Jesus. Hij heeft veel baat bij de behandelingen. “Ik denk ik dat anders nooit zo goed had kunnen praten”, vertelt Jesus. Hij is nu 23 en kan zichzelf goed verwoorden. Hij woont samen met zijn ouders in Doorwerth. De drie zussen zijn stuk voor stuk teruggegaan naar Aruba vanwege heimwee. Ondanks dat gemis vindt Mirella veel troost bij God. “De Heer is mijn toevlucht. In alle situaties in mijn leven waar ik zelf de moed niet vinden kan, is deze zin van grote waarde voor mij.”

Zelfstandig
Het doel is om Jesus steeds zelfstandiger te maken. Dat begint klein, bijvoorbeeld bij bordjes naar de keuken brengen en afwassen. De nieuwe tillift moet hij zelf kunnen bedienen en hij moet eten kunnen koken. Uiteindelijk is het de bedoeling dat Jesus alleen kan wonen in het appartement in Doorwerth. “We moeten een stapje terug doen, want wij zijn ook niet voor eeuwig.”

Reacties