Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

"Je ziet mensen écht opbloeien"

Ze is één van de Meiden van Sittard, de 53-jarige Maureen Gruisen. In een karakteristiek pand in het centrum van Sittard verkoopt ze tweedehands kleding. Maar het is niet zomaar een winkel: met de leer- en werkplaats ‘werkaandewinkel’ biedt Maureen een veilige plek voor mensen die niet mee kunnen komen in het reguliere arbeidsproces: “Je ziet mensen écht opbloeien.”

“Van kinds af aan was ik al geïnteresseerd in andere mensen”, vertelt Maureen. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat ze voor een baan als maatschappelijk werker kiest. Tijdens dat werk komt ze in 2000 in aanraking met een aantal mannen die in een kringloopwinkel aan de slag zijn. Maar ze vervelen zich, willen veel liever buiten aan het werk zijn. Het overnemen van een schaapskudde die het groen van Sittard begraast, blijkt een gouden greep. Het zogenoemde "schapenproject" is geboren.

Dat project is inmiddels uitgegroeid tot een zorgboerderij en geeft Maureen alle ruimte voor een nieuwe uitdaging. “Ik merkte dat die zorgboerderij meer een mannending is. Ik wilde graag een plek voor vrouwen creëren om elkaar te ontmoeten en bezig te zijn”, licht Maureen toe.

Mooie kleding voor een prikkie

Om die plek te realiseren, besluit Maureen haar voorliefde voor kleding te combineren met creativiteit. Zo ontstaat in 2010 haar eigen sociale onderneming: "werkaandewinkel". Samen met vijftien vrijwilligers zamelt ze tweedehands kleding in en verkoopt die weer voor een klein prijsje. De keuze voor tweedehands is een bewuste keuze: “Ik vind dat we met z’n allen veel teveel dingen weggooien die nog bruikbaar zijn. Ook is dit een mooie plek voor mensen met een klein budget”, vertelt ze. De prijs voor de kleding die ze verkoopt ligt meestal niet hoger dan vijf euro.

Elke dag weer een cadeautje

De vrijwilligers in haar winkel zorgen er samen met Maureen voor dat de kleding weer schoon en netjes in de kledingrekken belandt. We wassen, strijken en – als dat nodig is – herstellen we de binnengekomen kleding”, zegt ze. “Daarbij kunnen de medewerkers er zelf voor kiezen of ze in de winkel willen staan of liever achterin het atelier de kleding wassen en strijken.”

Inmiddels weten de inwoners van Sittard en omgeving haar winkel goed te vinden: “Mensen vinden het vaak lastig om hun kleding in de bekende kledingcontainers te gooien, omdat het zo anoniem is. Hier brengen ze de kleding in de winkel zelf en pakken we het ter plekke uit. Bij wijze van spreken hangt het de volgende dag al in de winkel.”

Dat uitpakken blijft voor Maureen en haar collega’s een bijzonder moment: “Elke dag is voor ons weer een cadeautje om te kijken wat er in die zakken zit”, vertelt ze. “Er zitten soms echt mooie dingen tussen. Dan is het geweldig om hier anderen weer een plezier mee te doen.”

Vaak hebben de kledingstukken een eigen verhaal, net als Maureens medewerkers. “Ik zou er een boek over kunnen schrijven”, lacht ze. Eén verhaal dat haar is bijgebleven, is dat van de man die de kleding van zijn overleden vrouw wilde brengen. “Daar zat ook haar trouwjurk bij. Hij had het er heel moeilijk mee. Uiteindelijk ben ik bij hem thuis geweest en hebben we samen de kleding ingepakt”, herinnert Maureen zich. “Dat was een mooi moment.”

Zetje in de rug
Die oprechte aandacht doet niet alleen de brengers van de kleding goed – ook haar vrijwilligers varen er wel bij. “Allemaal hebben ze een afstand tot de reguliere arbeidsmarkt, vaak om verschillende redenen”, legt ze uit. Via gespecialiseerde thuiszorg of verwijzing vanuit andere maatschappelijke instellingen komen ze bij Maureen terecht. “Denk bijvoorbeeld aan een alleenstaande vrouw, van wie de thuiszorg ziet dat ze vereenzaamt. Of vrouwen met faalangst, psychoses of een verleden in alcohol- en drugsverslaving.” Eén ding hebben ze gemeen: bij werkaandewinkel vinden ze die veilige plek om elkaar te ontmoeten en bezig te zijn. Dat is voor Maureen de kern van haar werk: “Je ziet mensen opbloeien, omdat ze het fijn vinden om ergens bij te horen. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten. Door dit soort kleine dingen kun je mensen een zetje geven om weer een stap in hun leven te zetten. Als iedereen met een goed gevoel naar huis gaat, ben ik tevreden.”

Succesverhaal
Uiteindelijk is het de bedoeling dat de vrijwilligers weer doorstromen naar ander vrijwilligerswerk met meer zelfstandigheid of zelfs een betaalde baan. “We moeten natuurlijk wel werk aan de winkel houden”, grapt Maureen. “Maar”, vervolgt ze serieus: “dat is niet voor iedereen weggelegd.” Wie het wel lukte, is de 29-jarige Jawad uit Afghanistan. “Hij kwam vijf jaar geleden als vluchteling naar Nederland. Via Vluchtelingenwerk kwam hij bij ons terecht. In Afghanistan was hij al vanaf zijn zestiende met de naaimachine in de weer, dus voor hem was dit de ideale plek om in te burgeren , Nederlands te leren en zijn vak weer op te pakken”, vertelt Maureen.

Al snel blijkt dat Jawad meer in z’n mars heeft. Met ondersteuning van werkaandewinkel begint hij zijn eigen naaiatelier: Jawads maakwerk. Naast het verstellen van kleding kun je bij hem terecht voor een uniek jurkje: je neemt zelf stof mee, kiest uit vijf modellen en Jawad maakt het jurkje voor jou op maat. “Het gaat heel goed”, vertelt Maureen trots.

En Maureen? Die geniet met volle teugen van haar werk. “In de winkel kan ik alles combineren wat ik leuk vind: kleding, creativiteit en het ondersteunen van de vrijwilligers. Dan ben je vijftig en heb je je passie gevonden!”

Reacties