Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Een boerderij om mensen hun eigenwaarde terug te geven

Een vreselijk verkeersongeluk van zijn dochter Hendrike zet het leven van Jan van Werven op zijn kop. Hendrike hangt op het randje van de dood, maar komt uiteindelijk weer terug. Toch is ze niet helemaal de oude: ze houdt niet-aangeboren hersenletsel (NAH) over aan het ongeluk. Jan besluit een zorgboerderij te starten, om zijn dochter en anderen met NAH een veilige plek te bieden.

Op haar zestiende is Hendrike betrokken bij een verkeersongeluk. In het ziekenhuis moet haar elleboog gehecht worden en Jan houdt zijn dochter vast. “Pap, laat me los,” zei ze. Die woorden krijgen later heel veel betekenis voor Jan. Het lijkt er eerst op dat ze een hersenschudding heeft, maar dat blijkt hersenschade te zijn. De schrik voor het gezin is groot. “Er was zelfs een moment dat de artsen niets meer voor haar konden doen en toen hoorde ik haar woorden weer: ‘Pap, laat me los.’ Dat moest ik letterlijk doen. We moesten het echt aan de Heer overlaten, dat konden we toen eigenlijk nog niet”, zegt Jan.

Je Maintiendrai
Na een spannende tijd knapt Hendrike gelukkig heel langzaam weer op. Thuis zorgt ze op therapeutische basis voor de paarden. “Dit is zo belangrijk voor haar geweest. Als we in een nieuwbouwwijk hadden gewoond dan had zij dit niet kunnen doen. Dit opende mijn ogen: er moet voor iedereen zo’n plek zijn.” Zo besluit Jan om zelf een zorgboerderij te startten. De boerderij noemt hij Je Maintiendrai, ik zal handhaven. Net zoals zijn dochter heeft gedaan.

Rust
Mensen met NAH kunnen slecht tegen prikkels en voelen zich het prettigst in een prikkelarme omgeving. Het is voor hen belangrijk dat zij zonder druk kunnen werken. Op de boerderij kan dat; werken in de tuin, koken of klussen. Ook voor Jan is de boerderij een bijzondere plek. “Het is er prachtig. Je ervaart een soort rust als je er bent.” Jan houdt er niet van als alles vanzelf gaat en daarom vindt hij dit werk zo mooi. Hij hoopt de mensen op de boerderij wat eigenwaarde terug te geven; laten zien dat ze heel veel ook wel kunnen. “Als ik op deze manier iets voor hen kan betekenen, dan is de eerste zegen toch voor jezelf?”

Gerelateerde uitzendingen

Reacties