Maandag t/m Donderdag 17:50 u op NPO 2

Genieten ondanks terminale ziekte

Reservetijd. Peter vindt het een rotwoord. “Ik leef in het nu, en probeer vooral de positieve dingen in het leven te zien.” Drie jaar geleden kreeg hij de diagnose alvleesklierkanker, met een levensverwachting van maximaal zes maanden. Inmiddels is Peter drie jaar verder. “Ik heb niet meer lang te leven, dat weet ik. Maar ik geniet zoveel mogelijk, helemaal nu ik opa ben.”

Tot een paar weken geleden heeft Peter gewoon gewerkt, ondanks zijn diagnose en de bijbehorende chemokuren. “Ik wil niet bij de pakken neerzitten, bovendien heb ik altijd heel veel plezier in mijn werk gehad.” Zijn conditie laat het nu echter niet meer toe om dagelijks te werken. Peter is niet bang voor de dood. “De dood is een gegeven. Het stoffelijk bestaan houdt op, daarna zijn er geen pijn of zorgen meer.” Zijn ziekte heeft er wel voor gezorgd dat Peter zich bewuster is van wat er echt belangrijk is in zijn leven: zijn vrouw, zijn kinderen, zijn kleinzoon en de muziek.

Muziek
Op de lagere school raakt Peter al verslingerd aan de popmuziek. Later gaat hij zelf gitaar spelen en nu maakt hij al 45 jaar muziek. “Samen muziek maken, dat geeft een enorme kick. Een kick die niet uit te leggen is aan mensen die geen muziek maken.” Bovendien ontdekt Peter steeds meer dat iedereen dingen vanuit een diepere kern doet. Bij hem is harmonie een rode draad in zijn leven, iets wat ook terug te vinden is in de muziek. Zijn liefde voor muziek wil hij graag overbrengen op zijn kleinzoon. Daarom heeft hij nu al bepaald dat zijn kleinzoon één van zijn gitaren zal erven. Tijdens een fotoshoot is Peter samen met zijn kleinzoon en deze gitaar op de foto gegaan. “Later zal hij dan kunnen zien dat ik hem al een gitaar heb gegeven toen hij vier maanden was, dat vind ik mooi.”

Samenloop voor Hoop
Hoewel de energie steeds meer afneemt, zet Peter zich samen met zijn familie in om geld op te halen voor onderzoek naar kanker. Dat doen ze tijdens de Samenloop voor Hoop, een sponsorloop van 24 uur. Peter zal daar met zijn band Djazz It Up spelen, terwijl zijn familie meedoet met de loop. Peter ervaart dat het fijn is om samen met zijn familie dit te kunnen doen en openlijk over zijn ziekte te kunnen praten. Omdat hij zo positief in het leven staat, merkt Peter dat het voor zijn omgeving ook makkelijker om er mee te om te gaan. “Je kunt het zo zwaar maken als je zelf wil. Dat ik bijvoorbeeld geen 61 ga worden, daar ben ik niet mee bezig.” Die positieve instelling is volgens Peter aangeboren. Het geeft hem ook de energie voor het optreden. Het is voor hem heel belangrijk om op dat podium te staan. Niet alleen omdat zijn familie deelneemt; vooral omdat dit misschien wel zijn allerlaatste muzikale optreden is. 

Reacties

Deel dit bericht